Overzicht

Bulletin 19 - Huursombenadering - 10 juni 2015
Bulletin 18 - 10 februari 2015
Bulletin 17 - 24 oktober 2014
Bulletin 16 - 23 juni 2014
Bulletin 15 - 31 maart 2014
Bulletin 14 - 9 oktober 2013
Bulletin 13 - 11 maart 2013
Bulletin 12 - 9 februari 2013
Bulletin 11 - 25 januari 2013
Bulletin 10 - 27 november 2012
Bulletin 9 - 10 september 2012 
Bulletin 8 - 15 mei 2012 
Bulletin 7 - 21 mei 2012 
Bulletin 6 - 1 mei 2012
Bulletin 5 - 5 april 2012
Bulletin 4 - 5 maart 2012
Bulletin 3 - 15 februari 2012
Bulletin 2 - 6 februari 2012
Bulletin 1 - 22 januari 2012


Bulletin 19 - 10 juni 2015

Huursombenadering

De volgende stap in het afbraakproces van de huurmarkt.

De “Blok” huurwoning bespaart veel op de bouwkosten en lost de door de overheid moedwillig veroorzaakte kwantitatieve problemen op de woningmarkt op. Het woningwaardering/puntenstelsel vervalt en de huur wordt via de marktwerking bepaald. Er is enige overeenkomst met “tent-city”.

Welke minister of staatssecretaris er ook belast is geweest met volkshuisvesting, het is vanaf 1945 bergafwaarts gegaan met de hoeveelheid en betaalbaarheid van huurwoningen. Na een kortstondige opleving werd er praktisch niets bijgebouwd en dat wat er nog stond werd gesloopt of verkocht. Woningnood veranderde in wachtlijsten, maar het effect bleef onveranderd.

Van goed en veilig wonen was voor huurders geen sprake. Er is sprake van een al jarenlange achtervolging van huurders alsof zij de schuldigen zijn van de al jarenlange ellende die is veroorzaakt binnen volkshuisvesting. Nog nooit was het zo onmenselijk als onder dit “alles gaat goed kabinet”.

Wat minister Dekker in haar periode van mei 2003 tot in september 2006 allemaal verzon onder haar motto “de woningmarkt zit op slot en er moet beweging in komen” kunnen wij ons nog goed heugen. Van het kwantitatief probleem, door de overheid zelf veroorzaakt, werd een doorstromings- en scheefwoonprobleem gemaakt/verzonnen. Er werd van alles verzonnen om het leven van huurders flink zuur te maken en dat is gelukt.

Na de moedwillige verarming, die is ontstaan bij huurders door de inkomenspolitiek via volkshuisvesting en nu verder is versterkt door de gevolgen van de verhuurderheffing, komt nu de huurprijsverdeling van oud minister Dekker weer op de proppen als dat wat zaligmakend is. De “huursombenadering”. Daarbij betaalt de ene huurder mee aan de huur van de andere huurder. De som van de huurprijzen kan dan de som van de kosten delen. Wat zijn het voor mensen die dit zo verzinnen.

Bestaanszekerheid (Art. 20 GW)

Deze gevoerde politiek tast de bestaanszekerheid van huurders in hoge mate aan, terwijl artikel 20 uit de Grondwet juist zegt dat spreiding van welvaart een zorg van de overheid is. Hier is op zijn minst sprake van onbehoorlijk handelen!

Woonsombenadering

Een veel beter voorstel is om te komen tot een “woonsombenadering”, met fiscale gelijkheid voor huurders en eigenaar-bewoners. Huur en hypotheekrente moeten daarbij als gelijke componenten worden behandeld in box 1 van de inkomstenbelasting, waardoor een nagenoeg gelijke woonlast ontstaat voor huurders en eigenaar-bewoners zonder de huidige grote verschillen door ongelijke behandeling. Hierdoor ontstaat er ook een betere spreiding van welvaart voor alle huishoudens, naast bestaanszekerheid en sociale zekerheid.

Er moet van worden uitgegaan dat mensen in een huis wonen/gaan wonen waarvan zij in principe de woonlasten zelf op kunnen brengen.

Iedere vorm van subsidie of tegemoetkoming vervalt en wonen wordt behandeld volgens het principe van het Europees Sociaal Handvest. Steun als je dat nodig hebt!

Dik betaald, rijk en superrijk betalen hun wonen voortaan helemaal zelf. Ook hun tweede woning!


Bulletin 18 - 10 februari 2015

Corporaties verplichten om woningzoekenden met recht op huurtoeslag in beter betaalbare woningen te huisvesten?

Minister Blok wil corporaties verplichten om woningzoekenden met recht op huurtoeslag in beter betaalbare woningen te huisvesten. Dit is slechts een vorm van bevolkingspolitiek via volkshuisvesting en voortzetting van het gentrificationbeleid.  Het is geen regeling ten gunste van de huurders met lagere inkomens, maar ter uitsluiting van hen!

Desastreus wetsartikel

Middels een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) wordt dit desastreuze wetsartikel voor huurders door Minister Blok doorgedrukt. Wat wil deze regering met huurders? Eerst de zogenaamde hervorming van de woningmarkt met exorbitante huurverhogingen door het invoeren van een verhuurderheffing, die leidden tot grote armoedeval en sociale uitsluiting en vervolgens deze maatregel. Door het toepassen van een Algemene Maatregel van Bestuur worden de Eerste- en Tweede Kamer volledig buiten spel gezet.

Tekort aan huurwoningen

Er is sprake van een desastreus volkshuisvestingbeleid in Nederland, omdat er bewust een tekort aan huurwoningen door de overheid werd en wordt gecreëerd en er al decennia lang geen goedkope huurwoningen zijn. Vrijwel alle huurwoningen die vrijkomen worden aan de sociale huurmarkt onttrokken door sloop, verkoop of verhuur in de vrije sector. Dit nieuwe wetsartikel zal m.n. ouderen, eenoudergezinnen en alleenstaanden opnieuw en hard treffen.

Gentrification

Er wordt bewust een gentrificationbeleid gevoerd met het doel het aantal inwoners met lage inkomens op bepaalde locaties te verminderen. Immers iedere stad/gemeente moet financieel de eigen broek ophouden en daarvoor zijn zoveel mogelijk inwoners met hoge inkomens nodig.

Huurtoeslag/hypotheekrenteaftrek

De noodzakelijke subsidie huurtoeslag kost de Nederlandse belastingbetaler jaarlijks ca. € 2,5 miljard en sinds 2013 minus 1,7 miljard verhuurderheffing. De veelal niet noodzakelijke en onterechte subsidie hypotheekrenteaftrek daarentegen kost de Nederlandse belastingbetaler jaarlijks ca. € 15 miljard. Iedere belastingplichtige betaalt bovendien jaarlijks 5% extra om het totaal aan deze subsidie hypotheekrenteaftrek te kunnen bekostigen. Ook de huurders betalen hieraan mee, wat hun totaal aan lasten nog eens extra verhoogt! (Bron: Bas Jacobs, hoogleraar openbare financiën van de Erasmus School of Economics). Bovendien wordt er sinds de privatisering van volkshuisvestingsector (Nota Heerma,1994) geen overheidssubsidie meer gegeven voor de bouw en het onderhoud van sociale huurwoningen.

Scheefwonen

In Nederland is het mogelijk dat bijvoorbeeld een burgemeester een huis kan kopen en een hypotheek van ca. € 4 miljoen daarop kan nemen en jaarlijks ca. € 80.000 aan subsidie hypotheekrenteaftrek ontvangt, dit terwijl er sprake is van een hoog inkomen en groot vermogen!  Wordt deze vorm van scheefwonen ook tegengegaan en moeten Nederlanders met een hoge hypotheek en exorbitant hoge subsidie hypotheekrenteaftrek ook goedkoper gaan wonen?

Vergissing van de minister van wonen

De minister houdt zich met de verkeerde groep ‘bewoners’ bezig. Het zijn juist de eigenaar-bewoners die veelal in te dure huizen zijn gaan wonen. Huizen die niet passen bij hun inkomen. De ongebreidelde subsidie op hun woonlasten heeft er voor gezorgd, dat voor grotere en duurdere woningen werd en kon worden gekozen dan hun inkomen feitelijk toeliet.          

Geschiedenis invoering inkomstenbelasting

Toen in 1893 de inkomstenbelasting werd ingevoerd, werd de eigen woning als bron van inkomsten gezien. Men ‘verdiende’ immers de huur, wat de forfaitaire bijtelling werd genoemd. Onder druk van de rijke Nederlanders, die opeens voor hun wonen belasting moesten gaan betalen (immers het afbetalen van een hypotheek is sparen/investeren in jezelf), werd een compensatie, de hypotheekrenteaftrek bedacht. Zo mochten de kosten die werden gemaakt van het belastbare (bruto) inkomen worden afgetrokken. Het resultaat van deze rekensom, forfaitaire bijtelling min hypotheekrente, was meestal negatief en omdat de koopwoningen over het algemeen werden gefinancierd door de bank, kostte dit de belastingdienst en dus de belastingbetaler meer dan het opbracht. Dit verschil werd steeds groter naarmate het aantal hypotheken steeg en de huizenprijzen de pan uitrezen.

Noodzaak tot hervormen!

Het huidige hypotheeksysteem schreeuwt om hervorming en aftopping is noodzakelijk! Dit ‘verdien’ systeem is verworden tot een systeem van inkomenspolitiek via de inkomstenbelasting. Het zorgt ervoor dat het besteedbaar inkomen van alleen deze groep bewoners met hypotheekrente- aftrek onterecht wordt verbeterd.

Het Europees Sociaal Handvest

Op het punt van ondersteuning van woonlasten behoort het principe te gelden, dat alles wat je koopt betaal je zelf, ook je koopwoning. Alleen in gevallen waar bijspringen door de overheid noodzakelijk is, moet worden gehandeld volgens het Europees Sociaal Handvest (ESH). Zowel bij koop, als bij de huur van een woning. Dit handvest is door de Nederlandse overheid geratificeerd. Met het huidige volkshuisvestingbeleid handelt de overheid in strijd met hetgeen er beschreven wordt in het ESH. Deel II, Artikel 31 'Recht op huisvesting'.

Teneinde de doeltreffende uitoefening van het recht op huisvesting te waarborgen, verbinden de Partijen zich maatregelen te nemen die erop zijn gericht:

  1. de toegang tot adequate huisvesting te bevorderen;
  2. dak- en thuisloosheid te voorkomen en te verminderen teneinde het geleidelijk uit te bannen;
  3. de kosten voor huisvesting binnen het bereik te brengen van een ieder die niet over voldoende middelen beschikt.

Bulletin 17 - 24 oktober 2014

Nieuwe opzet Woningwaarderingsstelsel

17 oktober jl. ontvingen wij Nieuws van de Rijksoverheid: de Nieuwe opzet Woningwaarderingsstelsel. De WOZ-waarde van woningen op de woningmarkt, die enorm zijn gestegen door de fiscale subsidiëring (de hypotheekrenteaftrek), gaat een rol spelen op de huurmarkt.

Verdere ongelijkheid op de woningmarkt

Er is een enorm tekort aan woningen op de huurmarkt, dat bewust door de Rijksoverheid is veroorzaakt en niet strookt met Artikel 22, lid 2 uit de Grondwet:

Bevordering van voldoende woongelegenheid is voorwerp van zorg der overheid”.

Onzes inziens zou er geen sprake mogen zijn van wachtlijsten voor een huurwoning. Sloop en verkoop daarvan moet worden beëindigd. Nu bestaan er wachtlijsten van meer dan 10 jaar, terwijl huurwoningen werden en worden gesloopt of verkocht. 

Voldoende woongelegenheid” betekent dat bewaking van volume, kwantiteit en kwaliteit de taak is van de Rijksoverheid. “Voldoende woongelegenheid” houdt tevens in dat slechts in bepaalde noodgevallen onvoldoende wooneenheden zijn toegestaan. Nu er echter sprake is van de ernstigste nood aan huurwoningen sinds de Tweede Wereldoorlog, kan slechts worden vastgesteld dat de Rijksoverheid haar zorgplicht in zeer ernstige mate heeft verzaakt.

  • 1 kist aardappelen per dag voor alle inwoners in ons land jaagt de prijs ook enorm op en heeft dus net zo’n effect als het bewust veroorzaken van een krappe huurmarkt.

Verder groeiende ongelijkheid tussen huurders en eigenaar-bewoners

De Nieuwe opzet Woningwaarderingsstelsel zal de hoogte van de huur sterk opdrijven en zodoende een nog grotere ongelijkheid tussen huurders en eigenaar-bewoners forceren! Genoemde ongelijkheid was al eerder sterk vergroot door de zogenaamde ‘hervorming van de woningmarkt’, inhoudende de zogenoemde verhuurderheffing welke garant stond voor exorbitante huurverhogingen. Het woningwaarderingsstelsel kent al in lengte van jaren extra punten voor de woonomgeving, feitelijk een waardering die ook in de WOZ-waarde zit verwerkt. Daarnaast zijn er ook nog de Donnerpunten en punten voor schaarste gebieden. Zo maakt iedere verantwoordelijke voor volkshuisvesting zijn eigen Wet- en regelgeving met vaak alle negatieve gevolgen van dien.

Wijs beleid was de invoering van de “Huurprijzenwet Woonruimte” uit 1978. Dit voorkwam verkeerd beleid en ongelijke behandeling van woonlasten onder huurders.

Wreed beleid

Als stichting hebben wij meerdere malen gewezen op de enorme gevolgen van 'eenzijdig overheidshandelen', middels de huidige wet en regelgeving en fiscale regelingen. Hierdoor kwamen 1,1 miljoen inwoners in de financiële problemen. Meer dan 500.000 huurders leven onder de armoedegrens en de afgelopen twee jaar werden ca. 11.000 huurders hun huis uitgezet, omdat zij de hoge huren niet meer konden opbrengen.

Als je als wetgever weet of je bewust bent van wat voor negatieve gevolgen wetgeving (of wijzigingen daarop) heeft, dan voer je geen ander dan wreed beleid. De enorme verschillen die worden gemaakt door ‘eenzijdig overheidshandelen’ en de gevolgen die dit heeft, kunnen niet anders dan met wreed beleid worden betiteld. Wij hebben als Stichting deze verschillen in een vergelijkingsschema (PDF) weergegeven. Huurders hebben part noch deel aan de oorzaak van de woningnood en navenante prijsexplosies. Voor huurders geldt dat zij niet gelijk de huiseigenaren overwaarde, noch WOZ krediet of geld voor verbouwingen kunnen opnemen. Bovendien maken huurders geen deel uit van de nationale hypotheekschuld van ca. € 600 miljard.

Subsidie hypotheekrenteaftrek

Huiseigenaren profiteren van subsidie op wonen. Zij ontvangen 52% teruggave van de woonlast (hypotheekrente). De m.i.v. dit jaar ‘nog slechts’ 51,5% (dus teruggave van 0,5%) aan woonlasten zal geschetste verregaande ongelijkheid tussen huurders en eigenaar-bewoners zeker niet opheffen. Het feit dat de Wet- en regelgevers zelf ook van de ca. € 15 miljard per jaar hypotheekrenteaftrek kunnen profiteren, maakt kennelijk - het binnen redelijke termijn - afbouwen van de hypotheekrenteaftrek onbespreekbaar. De overheid derft hierdoor ca. € 15 miljard per jaar door hypotheekrenteaftrek, toch blijft in deze jaren van bezuinigingen deze vorm van subsidie onaantastbaar. Nee, dan de huurtoeslag voor de minst draagkrachtigen, daar wordt wel driftig op bezuinigd door zelfs nog “een eigen bijdrage” van deze mensen te vergen.

Oproep tot investeren in volkshuisvesting

In een reactie (PDF) op het rapport van het Europees Parlement (juni 2013) schrijft de International Union of Tenants (IUT):

“Grote lobbyorganisaties dienen namens commerciële beleggers en vastgoedinvesteerders klachten in bij de Eurocommissaris voor Mededingen. Zij klagen over oneerlijke concurrentie en ‘staatssteun’ als een lidstaat een volkshuisvestelijke sector op peil houdt”.

“De Europese wetgeving over mededinging wordt gebruikt door partijen die alleen op winst uit zijn om investeringen in de sociale huursector te verhinderen. Daardoor ontstaat een kunstmatige woning schaarste die een prijsopdrijvend effect heeft in de commerciële sector. Er moet een herziening komen van restrictieve maatregelen, die de toegang tot de sociale sector beperkt tot de minst draagkrachtigen”.

Discussie over toeslagen en subsidie hypotheekrenteaftrek

De discussie in het parlement over “toeslagen” is begrijpelijk als daarbij ook de exorbitante subsidie hypotheekrenteaftrek wordt betrokken. Deze veroorzaakt in hoge mate scheefwonen, want deze subsidie gaat in hoge mate (ca. 7 miljard) naar dikverdieners, rijken en superrijken.
Aanpassing en handelen volgens het Europees Sociaal Handvest (PDF) zou in deze niet meer dan fatsoenlijk en gepast zijn.

Woonlastenregeling

Nogmaals wijzen wij hier op een voorstel voor een woonlastenregeling die voor huurders en eigenaar-bewoners gelijk is. Deze regeling past dan in wat het Europees Sociaal Handvest zegt over non-discriminatie in het volkshuisvestingsbeleid (artikel V-E). Een handvest dat ook door de Nederlandse Overheid is geratificeerd.
 
Natuurlijk bent u geïnteresseerd in ons voorstel tot eerlijk wonen voor alle inwoners in ons land. Dit eerlijke wonen lost ook het probleem met de huurtoelage op die hiermee vervalt:
http://sgbv.webklik.nl/page/publicatie#woonlastenregeling-voorstel-uitgave2
 
Dit bulletin is verzonden aan:

  • de leden van de Eerste en Tweede Kamer
  • de fracties van de Tweede Kamer
  • het Europees Parlement
  • het College voor de Rechten van de Mens,
  • de IUT
  • De media (dag- en weekbladen) en TV

Namens het Bestuur van Stichting Gelijke Behandeling Volkshuisvesting (SGBV)

Voorzitter Dhr. G.H.Groters


Bulletin 16 - 23 juni 2014

“Werken aan wonen”

Verhuurdersheffing

Werken aan wonen zou  zeker nog het motto moeten zijn van dit hervormingskabinet. De werkelijke betekenis van hervormen heeft het aan zijn laars gelapt en daar een eigen verzonnen synoniem voor ingevoerd, de verhuurdersheffing. Deze zogenaamde hervorming van de woningmarkt is een ordinaire belastingheffing, die huurders enorm treft via de verhuurdersheffing. Hun woonlasten stijgen naar een onverantwoorde hoogte.

Lijdzaam toezien hoe een grote bevolkingsgroep sociaal en economisch bewust buiten spel wordt gezet, is onmenselijk. “Bruggen slaan”, is het motto van dit kabinet. Wij zien echter slechts massale sloop en verkoop van huurwoningen, dit terwijl er wachtlijsten tot wel 13 jaar voor een huurwoning zijn. Door de steeds hogere woonlasten neemt het aantal huisuitzettingen en armoede schrikbarend toe. Het huidige beleid veroorzaakt gentrification.

Naast deze verhoging van de woonlast is de huurtoelage in 2013 gekort, de zogenaamde eigen bijdrage is daarvoor ingevoerd, met 27,44 euro p/m.

Nadelige veranderingen

De Nationale Woningraad schreef in 1988 in haar publicatie (*),

Het instituut woningcorporatie is pas na veel strijd van de grond gekomen. Thans nemen de woningcorporaties een sleutelpositie in op de markt van huurwoningen. De enorme schaalvergroting die de woningcorporaties hebben moeten verwerken, maakt de gedachte dat zij organisaties van en voor bewoners zijn, waarbinnen alle belangentegenstellingen steeds bevredigend zullen kunnen worden opgeheven, minder realistisch.

Privatisering en deregulering – naast decentralisatie en heroverweging actuele begrippen – zullen de sociale
woningvoorzieners in hun functioneren wezenlijk raken”.

De negatieve gevolgen van het liberaliseringsbeleid doet de weergaloze en bovenal betaalbare naoorlogse wederopbouw te niet, inclusief de daarmee verbonden welvaart.

(*) Bron: Publicatie van de Nationale Woningraad ISBN 90-5009-048-6 geb.

Huurprijzenwet Woonruimte

Wijs beleid, was de invoering van de “Huurprijzenwet Woonruimte" uit 1978, die helaas in 2003 werd opgeheven. Juist deze wet voorkwam verkeerd beleid. De huidige wetgeving op dit terrein brengt niets goeds voor huurders en is slechts in het voordeel van hen met dollartekens voor hun ogen.

Inkomenspolitiek via volkshuisvesting

Het al jarenlange grote verschil in behandeling van huurders, in vergelijking met de behandeling van eigenaar-bewoners, heeft met de zogenaamde “Hervorming van de woningmarkt” zeer grote, nadelige gevolgen voor huurders en volkshuisvesting in zijn geheel. Wet- en regelgeving alsook fiscale regelingen zijn zeer onterecht altijd al in het nadeel van huurders.

Het besteedbaar inkomen, dat voor eigenaar-bewoners sterk wordt verbeterd door inkomenspolitiek via volkshuisvesting, wordt voor huurders voortdurend slechter gemaakt. Het is inmiddels zoveel slechter, dat de huidige keuze van hervorming een onverantwoorde en dus verkeerde keuze blijkt te zijn.

Toeslagen en subsidie hypotheekrenteaftrek

De huidige discussie over “toeslagen” is begrijpelijk als daarbij ook de exorbitante toelage of subsidie hypotheekrenteaftrek wordt betrokken die hier in hoge mate scheefwonen veroorzaakt. 10 juni 2014 gaf de staatssecretaris van Financiën in het interview bij RTLZ echter te kennen, dat zoiets niet kan worden verwacht!

Wat is er tegen ook hier bij de eerste levensbehoefte wonen gelijke behandeling toe te passen? Dat zou niet meer dan menselijk, fatsoenlijk en gepast zijn.

Woonlastenregeling

Een goede oplossing is een woonlastenregeling die voor huurders en eigenaar-bewoners gelijk is. Dit is een oplossing voor de toelage problematiek en de ook door OESO, IMF en CPB veroordeelde subsidie hypotheekrenteaftrek. Deze regeling past dan in wat het Europees Sociaal Handvest zegt over non-discriminatie in het volkshuisvestingsbeleid (artikel V-E). Een Handvest dat ook door de Nederlandse Overheid is geratificeerd.

Stichting Gelijke Behandeling Volkshuisvesting heeft in haar rapport van 5 januari 2012 een voorstel gedaan voor een woonlastenregeling. Hierna treft u enkele punten aan uit het begin van de regeling. Natuurlijk bent u geïnteresseerd in de totale regeling.

  1. De woonlast (deel van het inkomen besteed aan wonen) bestaat in principe uit twee componenten, te weten de quote wonen en de quote energie.
  2. Bij eigenaar-bewoners dient hierbij als woonlast de OZB belasting te worden opgeteld (lokale last). Deze lokale last is bij huurders verwerkt in de huur.
  3. De quote wonen behelst bij de huurders de huur en bij de eigenaar-bewoner de hypotheekrente.
  4. De huur, incl. service kosten, en hypotheekrente dienen als gelijke componenten te worden behandeld, dit voor de beoordeling van de woonlast.
  5. De voorgestelde woonlastenregeling voor huurders en eigenaar-bewoners dient voor hen gelijk te zijn, dit voor wat betreft wet- en regelgeving alsmede fiscale regeling(en), dit m.u.v. de OZB.
    Bij huurders is de OZB verwerkt in de huur en eigenaar-bewoners krijgen een aparte aanslag.

etc.

Dit bulletin is verzonden aan de Tweede Kamerfracties, het Europees Parlement, de Raad van Europa, de IUT en diverse media.


Bulletin 15 - 31 maart 2014

Aan de Eerste- en Tweede Kamer, Raad van State, cie. Wonen & Rijksdienst, Europees Parlement en media.

Misvorming van de woningmarkt

De door verschillende Tweede Kamerfracties met veel bombarie aangekondigde hervorming van de woningmarkt, heeft gezorgd voor een nog grotere misvorming van diezelfde woningmarkt.

Ongelijk behandelen van huurders versus eigenaar-bewoners ofwel toepassing van discriminatoir beleid viert hoogtij. Huurders hebben aan de op de woningmarkt ontstane problemen part noch deel gehad.

Dat bij de discussie over scheefwonen de verkeerde groep bewoners wordt gebruikt, tonen de gegevens in de tabel bij scheefwonen overduidelijk aan.

Ontstane problemen

De oorzaak van de problemen die zijn ontstaan is een falend beleid van de overheid, waarbij privatisering en liberalisering hebben geleid tot een buitengewoon slecht functionerende woningmarkt met discriminatoir beleid. De eerste levensbehoefte wonen is daarbij volledig genegeerd.

Het (ontbreken van) effectief beleid met betrekking tot hypotheken heeft hieraan zeer sterk bijgedragen.

Dik betaald, rijk en superrijk, profiteren in hoge mate van Nederlands grootste subsidiepot 'hypotheekrenteaftrek', ca. 14 miljard p/j. Ieder jaar hebben alle belastingplichtigen in Nederland een extra belastingdruk van 5% ten gunste van de hypotheekrenteaftrek. Ook huurders betalen deze extra 5% aan belasting!

Het al jarenlang veroordelen van het Nederlandse hypotheeksysteem door de OESO, het IMF en het CPB ten spijt, deze overheid meent op hoofdlijnen gewoon op de verkeerd ingeslagen weg door te moeten gaan, dit ondanks de enorme schuldenberg die door dit beleid is ontstaan. We kennen nu o.a. zelfs 'opeethypotheken'.

Scheefwonen

Het fulmineren over scheefwonen heeft meer en feitelijk alleen betrekking op het volledig gesubsidieerd wonen van eigenaar-bewoners. Zelfs mensen die hun wonen zelf kunnen en zelf zouden moeten betalen, krijgen grote bedragen aan subsidie via box 1 van de inkomstenbelasting door vermindering van belasting.

De gevolgen van het woonakkoord, specifiek de verhuurdersheffing met de daaraan verbonden extra huurverhogingen, maakt het ‘leven’ ondragelijk voor huurders. In 2012 is de gemiddelde woonlast voor hen al ca. 36% van hun inkomen. Een onverantwoorde situatie door onverantwoord beleid.

Het treft vooral ouderen die na de oorlogsjaren hard hebben gewerkt voor een lage beloning en zelf hun kinderen hebben opgevoed. Hierdoor is er vaak sprake van één (1) inkomen, soms alleen AOW en soms aangevuld met een klein pensioen. Maar ook veel andere gezinnen met lage- en relatief lage inkomens en één (1) ouder gezinnen, wordt de keel afgeknepen.

Dit beleid is noch christelijk, noch democratisch, noch sociaal. Het is feitelijk niets anders dan asociaal.

Scheefwonen door eigenaar-bewoners in beeld gebracht

Scheefwonen
Huurder in sociale woning Huurder in vrije sector Eigenaar-bewoner
Gemiddeld inkomen p/j 17.900 25.000 41.400
Kosten voor de belastingbetaler 1.668
subsidie huurtoelage
0
geen subsidie
3.480
subsidie hypotheekrenteaftrek
Kosten per m2 10 16 7

Bronnen: CBS 2012 (gem. huishoud inkomen) – De Volkskrant 2012 (gem. m2 prijs) – CBS 2011 (subsidie hypotheekrenteaftrek) – WoOn 2012 (subsidie huurtoeslag)

Huurtoelage

Huurders worden geconfronteerd met extreme huurverhogingen vooral ten gevolge van het huidige hypotheeksysteem dat de prijzen van woningen opdrijft. Zij kunnen niet fatsoenlijk leven zonder die (geringe) toelage.

Naast exorbitante huurverhogingen worden zij gekort op hun al (geringe) toelage. In 2013 bedroeg die korting 27,44 euro p/m. De overheid heeft het woord korten vervangen door 'eigen bijdrage'. Het woord klinkt anders, maar het effect is hetzelfde.

Welke bewoners, anders dan huurders, hebben te maken met een eigen bijdrage?

Nieuwe aankondiging huurverhoging

Binnenkort krijgen huurders weer een aankondiging van een exorbitante huurverhoging. Huisuitzettingen - vorig jaar meer dan 6000 - en toename van armoede zullen daar weer het gevolg van zijn. Andere, goedkopere woningen zijn er niet, of worden met voorrang verstrekt aan eigenaar-bewoners die om welke reden ook, hun huis hebben moeten (laten) verkopen. Het sociale leven van huurders die dit treft is teniet gedaan, kinderen zijn de dupe, etc.

En u, politiek, komt op de buis met het trotse verhaal een hervorming op de woningmarkt te hebben bewerkstelligd.

Keer terug van de verkeerd ingeslagen weg en stop met dit beleid dat feitelijk geen beleid mag worden genoemd.

Gevolgen van dit beleid zijn wellicht sociale en economische instabiliteit.

Werkelijke Hervorming

Als Stichting doen wij een beroep op u om terug te komen van die toch voor een ieder duidelijk verkeerd ingeslagen weg en te komen tot een werkelijke, eerlijke hervorming. Een hervorming gebaseerd op gelijke behandeling.

Wij doen hierna een voorstel daarvoor en vragen u daar goede notie van te nemen.

Kijkend naar de regelbrij, specifiek voor huurders, vraagt dit niet slechts om vereenvoudiging; nee, het vereist gelijke behandeling van huurders versus eigenaar-bewoners.

Woonlastenregeling

Stichting Gelijke Behandeling Volkshuisvesting heeft in haar rapport van 5 januari 2012 een voorstel gedaan voor een woonlastenregeling, waarbij huurders en eigenaar-bewoners gelijk worden behandeld. Inmiddels is de tweede uitgave van de uitwerking van dit voorstel gepubliceerd.


bulletin 14 - 9 oktober 2013



Resolutie Europees Parlement

Het Europees Parlement gaf op 30-04-2013 een rapport uit over sociale huisvesting/huur met nummer A7-0155/2013.

Jl. juni 2013 nam het Europese Parlement een resolutie aan m.b.t. sociale huisvesting en riep op tot:

  1. forse investeringen in sociale huisvesting
  2. herzien van de door de Nederlandse Overheid vastgestelde inkomensgrens van 34.229 euro.

Oproep tot neutraliteit

Punt 55 uit het rapport:

"roept de lidstaten op een huisvestingsbeleid te voeren dat gebaseerd is op het beginsel van neutraliteit tussen koopwoningen, particulieren huurwoningen en sociale huurwoningen, met inachtneming van diversiteit van plaatselijke situaties”.

  • Dit punt is afgewezen en niet overgenomen in de resolutie, hetgeen in feite betekent dat de oproep tot gelijke behandeling in deze is afgewezen. Dit bevestigt eens temeer dat de oproep van onze Stichting (SGBV) tot gelijke behandeling en het ingediende verzoek van onze Stichting  daartoe bij de Raad van Europa, gegrond is.

De resolutie

De resolutie van 11 juni 2013, voortvloeisel uit het hiervoor vermelde rapport, pleit voor enerzijds investeringen in de betaalbare huursector, zodat er weer een balans kan komen in de oververhitte vastgoedmarkten en het risico op vastgoedbubbels afneemt.

In heel Europa zijn grote woningtekorten, met name in de betaalbare huursector.

Het Parlement roept de lidstaten op om investeringen en deze betaalbare huisvesting een prominente plek te geven in nationale hervormingsplannen.

Ook waarschuwt het Europees Parlement voor de verdere uitverkoop van de sociale woningvoorraad.

Anderzijds pleit zij voor aanpassing van de inkomensgrens, omdat veel huurders tussen wal en schip komen door deze starre inkomensgrens.

Reactie van de minister voor Wonen en Rijksdienst

Naar aanleiding van de hiervoor vermelde resolutie, zijn op 13 juni 2013 hierover inhoudelijke vragen aan de minister gesteld: document 2013Z12055.

Gezien de inhoud van de beantwoording, negeert de minister de grote problemen die in de praktijk bestaan en welke door de overheid zijn gecreëerd door langdurig foutief beleid in deze.

De Internationale huurdersvereniging IUT schrijft

De Europese wetgeving over mededinging wordt gebruikt door partijen die alleen op winst uit zijn. Zij verhinderen investeringen in de sociale huursector.

Daardoor ontstaat een kunstmatige woning schaarste die een prijsopdrijvend effect heeft in de commerciële sector. Er moet een herziening komen van restrictieve maatregelen die de toegang tot de sociale sector beperkt tot de allerarmsten. Betaalbare huisvesting die voor een breed publiek toegankelijk is en zorgt voor een sociale mix in onze wijken, is de beste manier om een inclusieve samenleving te bereiken.

Hervorming van de woningmarkt

De huidige, in 2012 ingezette, ‘hervorming’ door de Nederlandse Regering is misschien wel een  hervorming maar is vooral discriminatoir beleid door het exorbitant verhogen van huren. Huisuitzettingen nemen zeer toe en wonen, een eerste levensbehoefte, is/wordt voor deze groep onbetaalbaar.

Het door de Nederlandse Overheid gevoerde beleid gaat lijnrecht in tegen hetgeen het Europees Parlement in haar rapport schrijft, de door het Europees Parlement aangenomen resolutie en de wijze waarop de IUT de niet mis te verstane problematiek verwoord.

Verzoek AAN de Kamer

  1. Goede notie te nemen van de genoemde stukken m.b.t. de huursector;
  2. Dit alles af te zetten tegen de al jarenlang erbarmelijke, uitgesproken imperfecte huurmarkt;
  3. Om de zeer noodzakelijke herziening van de inkomensgrens.

Stel een eerlijke woonlastenregeling voor op basis van neutraliteit

Invoering van een woonlastenregeling die inhoudelijk hetzelfde is voor eigenaar-bewoners als voor huurders en waarbij hypotheekrente en huur als gelijke componenten worden behandeld. Stel de grens voor maximale woonlast op 23% van het besteedbare inkomen (Europees gemiddelde).

Laat het meerdere boven 23% aftrekbaar maken in box 1 van de inkomstenbelasting en bouw dit af in 5 stappen tot aan de vast te stellen maximale grens. Voor de eerste stap is een inkomensgrens van 43.000 euro redelijk. Er valt te denken aan een maximale stap bij 150.000 euro, waarna het wonen volledig zelf betaald kan/dient te worden.

Schaf met deze woonlastenregeling de subsidie hypotheekrenteaftrek en huurtoelage af.

De eerste levensbehoefte wonen is daarmee socialer geregeld dan met de huidige wet- en regelgeving voor volkshuisvesting/huurders en sluit goed aan bij de gedachtegang van het Europees Parlement en de IUT.

Resultaat van een woonlastenregeling

Dit resultaat is:

  1. een daadwerkelijke hervorming met vernieuwing en verbetering
  2. een noodzakelijke structurele bezuiniging die het noodzakelijke, extra, bedrag voor 2014 direct oplevert;
  3. een ook volgens het Sociaal Handvest gewenst resultaat. (alleen steun voor hen die dit nodig hebben om te kunnen wonen);
  4. de regeling voldoet aan het neutraliteitsbeginsel.

Top


BULLETIN 13 - 11 MAART 2013

Woonakkoord benadeelt huurders eenzijdig

Ontbreken van acceptatie

In het Woonakkoord is slechts sprake van een eenzijdige lastenverhoging voor huurders, die de door de overheid zelf veroorzaakte problemen op de woningmarkt niet zal oplossen. Daarnaast, zal de positie van huurders op de woningmarkt nog verder verslechteren, mede doordat ‘nog’ minder zal worden geïnvesteerd in onderhoud.

Er is in het akkoord sprake van een onverantwoorde aanslag op het besteedbaar inkomen van slechts een deel van de inwoners, de huurders. Dit terwijl huurders part noch deel hebben aan de ontstane problemen en jarenlang zijn achtergesteld door discriminatoir beleid en onbehoorlijk bestuur op het terrein van volkshuisvesting.

Raad van Europa

De Stichting Gelijke Behandeling Volkshuisvesting (SGBV) heeft in het najaar van 2012 bij de Raad van Europa dit discriminatoire beleid en het onbehoorlijk bestuur door de overheid op het terrein van volkshuisvesting aan de kaak gesteld.

Scheefwonen

De term scheefwonen is toegekend aan mensen die in relatie tot hun inkomen in een te goedkope woning ‘zouden’ wonen, maar dergelijke mensen bevinden zich vooral in koopwoningen.

De echte scheefwoners zijn eigenaar-bewoners die met een forse hypotheekrenteaftrek (subsidie) en andere fiscale voordelenen in koopwoningen wonen. Dit hoewel hun inkomen en vermogen voorverkrijging van subsidie veelal te hoog of veel te hoog is. Deze subsidiepot kan zeker met twee miljard worden geleegd, een bedrag dat u (overheid), nu zoekt.

Hypotheekrenteaftrek

Het buiten beschouwing laten, bij het voorstel tot hervorming, van de subsidie hypotheekrenteaftrek toont deze scheve benadering weer duidelijk aan. Dit particularisme, zetelbelang boven algemeen belang, is onbehoorlijk bestuur. Deze aftrek in box 1, met als resultaat verbetering van het besteedbare inkomen en veelal halvering van woonlasten, is discriminatoir ten opzichte van huurders.

Bovendien heeft het systeem een onverantwoorde hypotheekschuld veroorzaakt. Het resultaat, ca. 15 miljard subsidieverstrekking, druist in tegen internationale wetgeving.

Waarom een verzamelinkomen en vermogenstoets voor beoordeling van huur- en zorgtoeslag (subsidie) en het ontbreken van deze regels voor bepaling bij hypotheekrenteaftrek (subsidie)? Welke verklaring ligt ten grondslag aan het ontbreken van een inkomens- en vermogenstoets, alsook een toetst op het huishoudinkomen bij eigenaar-bewoners?

Verplichting tot hypotheekschuld

De opzet van de overheid om huurders uit hun woningen te drijven door onverantwoorde huurverhogingen, is buitengewoon onbehoorlijk bestuur. Veel huurders met een hoger inkomen zijn nieteens in staat een woning te kopen, omdat zij te oud zijn voor het verkrijgen van een hypotheek, nog los van het feit dat het nu voor iedereen moeilijk is een hypotheek te krijgen.

Het inzetten van eigen kapitaal is voor ouderen ook niet aan de orde, daar zij dit dikwijls hebben gespaard als pensioenvoorziening.

Woonlastenregeling

Bij de voorgestelde hervorming dient een eerlijke en rechtvaardige woonlastenregeling te komen waarbij huur en hypotheekrente als gelijke componenten worden behandeld. Deze regeling dient te worden afgebouwd naarmate het inkomen hoger wordt. Een vermogenstoets moet bepalen of iemand voor deze regeling in aanmerking komt.

"Opnieuw een kroning en nog altijd een groot tekort aan de huurwoning"

Top


BULLETIN 12 - 9 FEBRUARI 2013

Amstelveen, 9 februari 2013

Aan Eerste- en Tweede Kamer

Hervorming Woningmarkt

Woningcorporaties hebben na de totstandkoming van de Woningwet in 1901, een onschatbare bijdrage geleverd aan het wonen in ons land. De sociale woningbouw moest vanuit grote diepte worden opgebouwd en ook gemeentelijke woningbedrijven leverden een onschatbare bijdrage aan het wonen. Verkeerd overheidsbeleid maakte dat dit eens goede en juiste beleid een geheel verkeerde kant opging en dollartekens het belangrijkste uitgangspunt werden. De markt werd vrij spel gegeven, evenals de hypotheekverstrekkers.

Wij kennen allen, ook de politiek, de kwalijke gevolgen hiervan.

Hervorming betekent verandering of vernieuwing. Hervorming betekent niet een groep, nl. de door de overheid zeer achtergestelde bewoners, hun woonlasten onverantwoord verhogen en de andere ontzien of sterker, op allerlei wijze te ondersteunen of bevoorrechten. (van dit laatste zijn legio voorbeelden)

Maar hervormen kan en zou op dit moment zeker ook moeten betekenen:

  • Terugkeren naar de werkwijze die grote verbeteringen in wonen heeft gegeven;
  • Een overheid die waakt en zorgt voor zowel huur- als koopwoningen, beide in voldoende mate;
  • Gelijke behandeling van huurders versus eigenaar-bewoners; (Wat is daar verkeerd aan?)
  • Een woonlastenregeling volgens dezelfde uitgangpunten/fiscale regelingen voor huurders en eigenaar-bewoners;
  • Mensen die zelf hun kosten kunnen dragen, dit ook zelf te laten dragen. Net zoals er nu wordt gesproken door de politiek over het zelf kunnen dragen van zorgkosten door het aanspreken van eigen bezit of hoge inkomen.
  • Een huishoudinkomen voor huurders met de subsidie huurtoelage? Dan ook voor eigenaar-bewoners met de subsidie hypotheekrente aftrek!

Discriminatoir beleid

Er is voortdurend sprake van discriminatoir beleid en steeds verder achterstellen van huurders in zowel wet- als regelgeving alsook bij fiscale regelingen door de overheid. Wij benadrukken dat ook hier nog maar eens!

Er is in een steeds sterker wordende mate geen vertrouwen in een maakbare samenleving waarbij marktwerking/liberalisering van (ook) de huurmarkt wordt doorgevoerd, dit naast de uitkomst van nieuwe plannen en extra huurverhoging.

De drang tot hervorming blijkt één richting op te gaan, kijk naar de discussie in de tweede kamer van 7 februari 2013, waarbij niet de oorzaak en het daaraan verbonden gevolg wordt onderzocht en wordt aangepakt. Dit wordt bewust door de politiek buiten beschouwing gelaten. Bewust, omdat ook eigen belang, het hebben van een hypotheek en het profiteren van de zeer lucratieve hypotheekrenteaftrek met grote waarschijnlijkheid een sterke rol spelen. Daarnaast het zetel/stembelang. Deze twee zaken, eigen- en stembelang, overstemmen naar onze overtuiging, het belang van een eerlijke en juiste hervorming.

De vaak hoge hypotheken, ook die van u als politici, zijn met naam, koopsom en hypotheekbedragen bekend. Opvallend is ook hier de vaak veel hogere hypotheek dan het aankoopbedrag van de woning.

Scheefwonen van huurders? U bent met de verkeerde groep bewoners bezig!

De denivellerende werking van hypotheekaftrek of deze inkomenspolitiek via volkshuisvesting, heeft geleid tot enorme problemen en bovenal discriminatie van huurders. De huurmarkt is door de overheid bijna volledig aan zijn lot over gelaten.

Een bekend feit is, dat huurders bijna niet aan een huurwoning kunnen komen, veel hogere woonlasten hebben dan eigenaar-bewoners, en dit is al vele jaren het geval. (Woononderzoek Nederland) Doorstromen is praktisch onmogelijk. Startersproblemen? Huurders kennen wachtlijsten tot wel 13 jaar. Dat zijn startersproblemen!

Nogmaals, hervorming met het behouden van het huidige woningwaarderingssysteem, is zeer noodzakelijk en gewenst. Het systeem is goed en eerlijk. Woningcorporaties zouden huurwoningen moeten bouwen naast het segment sociale woningbouw. Dat is goed voor de werkgelegenheid en eerlijker naar de huurders. Er behoort keuze te zijn uit koop- en huurwoningen, zonder wachtlijsten voor huurwoningen, dit zonder dwang tot koop en het op zich moeten nemen van schuld (hypotheek). Dit laatste wordt ook internationaal (OESO, IMF) als onverantwoord beleid betiteld. (hypotheekschuld hoger dan het BNP)

Hervorming ja. Maar dan wel volgens gelijke behandeling!

Bestuur SGBV

Top


BULLETIN 11 - 25 JANUARI 2013

De drang tot hervorming van de woningmarkt zorgt vooral bij huurders voor erg veel onrust. De oorzaak daarvan is de al eerder gepresenteerde plannen die onverantwoord waren en waarvan uit de opzet bleek, dat de overheid weinig of geen betrokkenheid heeft met de huurders.

Nog maar eens met nadruk hier geschreven; Jarenlang verkeerd overheidsbeleid en het zich enkel of in hoofdzaak toespitsen op de koopmarkt, leidt naar het zich laat aanzien, weer naar verkeerde plannen of foutief handelen.

Er is voortdurend sprake van discriminatoir handelen en steeds verder achterstellen van huurders in wet- en regelgeving alsook bij fiscale regelingen. Er is terecht geen vertrouwen in een maakbare samenleving waarbij marktwerking/liberalisering van de huurmarkt de uitkomst van nieuwe plannen en extra huurverhoging is. De Wet Bevordering Eigenwoningbezit heeft geleid tot een onverantwoorde schuldenberg aan hypotheken en opdrijven van de prijzen van woningen. Het enorme tekort aan huurwoningen zou huren tot onverantwoorde hoogte opdrijven en leiden tot een armoedeval onder veel huurders.

Hervorming met behoud van het huidige woningwaarderingssysteem, is zeer noodzakelijk en gewenst. Het systeem is goed en eerlijk. Woningcorporaties zouden huurwoningen moeten bouwen naast het segment sociale woningbouw. Er behoort keuze te zijn uit koop- en huurwoningen, zonder wachtlijsten voor huurwoningen. Hervorming zou zeker gelijke behandeling van huurders versus eigenaar-bewoners als uitkomst moeten hebben. Daarnaast weer een sterke mate van staatsbetrokkenheid, zoals die bestond in de zeventiger en tachtiger jaren.

Een rechtvaardige woonlastenregeling

  • Huur en hypotheekrente dienen als gelijke componenten te worden behandeld en zodoende in aanmerking te komen voor aftrek van de inkomstenbelasting (box 1 );
  • De woonlasten (quote huur + quote energie) voor zowel huurders als eigenaar-bewoners, zou op het Europees gemiddelde van ca. 22% van het besteedbare inkomen moeten liggen;
  • Deze aftrek zou kunnen gelden voor inkomens tot ca. € 43.000 p/j waarna dit in stappen wordt afgebouwd tot een inkomen van ca. € 123.000 p/j. Hogere inkomens kunnen zelf hun woonlasten dragen en er wordt voldaan aan artikel 34, lid 3 van het Handvest van grondrechten van de EU (“recht op bijstand voor huisvesting”);

Raad van Europa

Het Bestuur van de SGBV (Stichting Gelijke Behandeling Volkshuisvesting) zond jl. 18-01-2013 aan de Raad nog toegezegde stukken. Hierna treft u een kopie van dat schrijven.

Office of the Commissioner for Human Rights
Council of Europe
F-67075 Strasbourg Cedex, France

Council of Europe Commissioner for Human Rights,

Procedure
On 15 November, 2012, we sent you a petition, including annexes. You confirmed the receipt of this letter in your letter dated 19 December, 2012. As promised, enclosedin this mailing you will find the translation in English of our report. The Dutch version can be downloaded from the Foundation’s website: http://webklik.nl/sgbv/page/rapport. The English version can be downloaded shortly.

The board considers it important to inform you about some very important developments and plans of the Dutch government.

  1. The new Dutch government has presented plans to reform the housing market. Owner-occupiers will gradually receive less tax benefits on mortgage interests, in small steps of 0.5% spread over a period of 28 years. However, tenants would be confronted with immediate rises in rent with 1.5 up to 6.5% per year (above the regular yearlyincrease to meet inflation).

    The rental market plan would entirely benefit the Dutch State in the form of an extra tax income of 2.1 billion euro as from the year 2017. Recently (18 December 2012)the Dutch Senate has denied support for this plan, because it would be unrealistic (the huge amount could not even be covered by the planned rent increases) and it would be extremely harmful to both the building industry and the renting sector (mainly social housing corporations). The governmenthas promised to review its plans by early 2013.

  2. The Dutch government also plans to fully liberalize the rental market, as investors want to build houses. Market competitions or liberalization in a very tight market, would mean very high rents for many homes. The consequences are incalculable. In recent years, landlords, investors, and public housing corporations have sold many rental houses. This with the approval of the Dutch government! This policy makes rental houses even scarcer.

The Board of the Foundation requests you…

  • Given what has happened on the Dutch housing market in recent years, and the way the Dutch government acted herein, we take the liberty to ask you to take steps involving our case urgently.

    The Dutch government intends to submit legislation in relation to the housing market in the spring of 2013.

  • We believe that it should be done without discrimination of tenants. When reform is made, it is of great importance to treat tenants and owner-occupiers in an equal and justified way. A housing costs scheme should be designed according to the general principles of good administration.

Yours faithfully
SGBV/FETPH,

President, G.H.Groters

Annex:

Report of the foundation.

Top


BULLETIN 10 - 27 NOVEMBER 2012

Hervorming van de woningmarkt betekent heel wat anders dan de huurders nog eens extra en onverantwoord belasten zoals de regering Rutte II voornemens is te gaan doen. De overheid heeft met haar falende beleid in de afgelopen jaren voor grote problemen op de woningmarkt gezorgd. Vooral huurders zijn daarvan zeer de dupe. Er was in hoofdzaak en onterecht slechts aandacht voor de koopmarkt. Woningcorporaties kregen volledige en een onverantwoordelijke vrijheid van handelen met al de gevolgen van dien.  Er is een aanpak noodzakelijk die rechtvaardig en werkelijk oplossingsgericht is. Geen Donnerpunten of extra punten in gewilde regio’s voor de huurders zoals deze al eerder ervoeren. Het opzetten van een goed strategisch plan is hiervoor de enige en juiste weg. 

Bouw van huurwoningen

Zorg eindelijk, en na bijna 60 jaar, voor voldoende en betaalbare huurwoningen. Een Taskforce opdracht voor deze bouw, die ook de redding betekent van de bouwwereld en dus van werkgelegenheid, is de juiste weg.

Keuze uit koop- of huurwoningen

Keuze uit koop- en huurwoningen creëren. Geen beleid meer dat enkel is gericht op de bouw van koopwoningen en dus op hypotheekschuld. Het resultaat daarvan kennen we en heeft mede gezorgd voor de grote problemen op de woningmarkt. Rapporten van o.a. de OESO, het IMF en het CPB zijn daarover zeer duidelijk. Het verplichten tot het op zich nemen van (hypotheek)schuld is verkeerd beleid.

Een rechtvaardige woonlastenregeling

  • Huur en hypotheekrente dienen als gelijke componenten te worden behandeld en zodoende in aanmerking te komen voor aftrek van de inkomstenbelasting (box 1 );
  • De woonlast (quote huur + quote energie) voor zowel huurders als eigenaar-bewoners, zou op het Europees gemiddelde van ca. 22% van het besteedbare inkomen moeten liggen;
  • Deze aftrek zou kunnen gelden tot inkomens van ca. € 43.000 p/j waarna dit in stappen wordt afgebouwd tot een inkomen van ca. € 123.000 p/j. Hogere inkomens kunnen zelf hun woonlasten dragen en er wordt voldaan aan artikel 34, lid 3 van het Handvest van grondrechten van de EU (recht op bijstand voor huisvesting);

Top


Bulletin 9 - 10 september 2012

Volkshuisvesting

Volkshuisvesting, eens van grote betekenis en een begrip in onze samenleving, is thans niet meer dan zeer versplinterde wet- en regelgeving. Een grote verandering werd in gang gezet met de ‘nota Heerma’ in 1988 en ‘de markt’ kreeg het steeds meer voor het zeggen: http://dare.uva.nl/document/36892. De doelstelling van de woningcorporatie werd veranderd wat grote negatieve veranderingen tot gevolg had. Volkshuisvesting zou ook nu de maatschappelijke- en politieke agenda behoren te domineren, dit mede gezien de noodzakelijke hervorming van de woningmarkt. Staatsbetrokkenheid behoort, gezien de ontstane problematiek door het overlaten aan ‘de markt’, in zeer sterke mate aanwezig te zijn.

Er ontstond een grote ongelijkheid in de behandeling van huurders versus eigenaar-bewoners en de woningbehoefte, huurwoningen, werd genegeerd en wordt ook thans nog zeer tekort gedaan.

Herzieningswet

Jl. 5 juli is in de Tweede Kamer de Herzieningswet goedgekeurd, dit na het aannemen van de door de kamer leden ingebrachte amendementen en moties. Dit zou betekenen dat de Woningwet op een aantal punten wordt gewijzigd en/of wordt aangevuld. Kijkende naar hoe de woningcorporaties hebben gefunctioneerd, nadat zij een grote verruiming van hun werkveld hadden gekregen en de overheid meende zich terug te kunnen trekken, zijn de in de Herzieningswet voorgestelde wijzigingen en/of aanvullingen, zeer onvoldoende om tot een goede en juiste hervorming van de woningmarkt te komen: http://woningcorporaties.blogspot.nl/2012/07/herzieningswet-toegelaten-instellingen.html.

Het taakveld van de corporaties blijkt nauwelijks te veranderen, het geografisch werkgebied wordt niet ingeperkt en gemeenten krijgen niet het noodzakelijke recht om voordrachten te doen voor de RvC’s van de woningcorporaties.

De ‘grootste’ veranderingen voor de corporaties spelen zich binnen hun organisaties af m.b.t. het toezicht op hun werkwijze. Maatregelen genomen naar aanleiding van verschillende, niet geringe incidenten, die de afgelopen jaren plaatsvonden. Hierbij drukt incidenten feitelijk nog onvoldoende uit hoe groot deze problematiek werkelijk is.

Het financieel toezicht wordt aangescherpt, hetgeen al eerder was bepaald en aan het FAW (Financiële Autoriteit Woningcorporaties) is toebedeeld. Echter de mogelijkheden voor de toezichthouders blijken te zijn verruimd.

De door de Tweede Kamer goedgekeurde wetswijziging handhaaft de discutabele werkwijze van de woningcorporaties en de gewenste reparatie in het belang van volkshuisvesting, welke zijn gewenst, worden belemmerd. De hervorming die op dit terrein noodzakelijk is blijft uit. Er bestaat derhalve bezwaar tegen dit wetsvoorstel, omdat het niet die wijzigingen bewerkstelligt die dit deel van de huurmarkt nodig heeft.

De huurmarkt kent wachtlijsten van vaak meer dan 13 jaar en biedt mede daardoor geen keuze voor een goede woning. Voorgaande is in strijd met de Grondwet artikel 22 lid 2. Het gebruik van de mogelijkheid tot een Novelle (http://www.eerstekamer.nl/faq/wat_is_een_novelle) door de Eerste Kamer, is noodzakelijk in het belang van volkshuisvesting/woningmarkt.

Extra huurverhoging

De voorstellen voor extra huurverhoging van 5% (http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/huurwoning/huurverhoging/extra-huurverhoging-hogere-inkomens) zijn discriminatoir beleid omdat zij – nog meer - verschillen in behandeling/woonlasten veroorzaken en deze verschillen vergroten. Daarbij dient men zich te realiseren, dat het tekort aan huurwoningen, ook buiten de sociale huursector, niet door de huurders maar door de Rijksoverheid is veroorzaakt. Een tekort waarvan sprake sinds ca. 1945. Dit bewust gekozen beleid van een tekort aan dit soort woningen dient met de bouw van voldoende en betaalbare huurwoningen te worden omgebogen en wachtlijsten dienen te worden weggewerkt. Een dergelijk beleid behoort zeer zeker tot hervorming van de woningmarkt. Woningzoekenden dienen te kunnen kiezen uit een voldoende voorraad huur- en koopwoningen.

WoOnOnderzoek Nederland toonde al vele malen aan dat huurders een veel hogere woonlast (quote wonen + quote energie) hadden en hebben dan eigenaar-bewoners. Zie http://www.rijksoverheid.nl/nieuws/2010/03/22/woononderzoek-nederland-2009%5B2%5D.html en http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/woningmarkt/betaalbaarheid-woningen.

Top


Bulletin 8 - 15 juni 2012 

Verzoekschrift aan de Raad van Europa

De Stichting heeft de Raad van Europa jl. 13 juni een schrijven gestuurd met de volgende bijlagen:
Het al jaren gehanteerde verschil op het terrein van wet- en regelgeving alsmede van voorkeursbehandeling op de woningmarkt is aanleiding om dit te doen en was vanaf het moment dat aan het rapport werd gewerkt, de doelstelling van de stichting.

Hervorming van volkshuisvesting

We zien al geruime tijd voorstellen vanuit verschillende organisaties en vanuit de politiek om tot hervorming van ‘onze’ volkshuisvesting te komen.
Bij al de voorstellen blijft er sprake van het maken of handhaven van verschil in behandeling tussen huurders en eigenaar-bewoners. Ook blijft er sprake van voorkeursbehandeling van eigenaar-bewoners ten opzichte van huurders.

Een beleid in strijd met verdragen

De Stichting meent dat de Nederlandse Regering in strijd handelt met zowel internationale verdragen als met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Ook wordt er een beleid gevoerd dat in strijd is met de beginselen van behoorlijk bestuur.

Discriminatoir beleid

Door het maken van verschillen en het geven van voorkeursbehandeling, dit met uitzondering van gevallen vermeld in de Huisvestingwet, is er naar de mening van de Stichting sprake van discriminatoir beleid.
Ook bij volkshuisvesting behoort er een beleid te worden gevoerd dat uitgaat van non-discriminatie.

Top


Bulletin 7 - 21 mei 2012

Het 5 partijen of Kunduz akkoord

Met trots kondigen vertegenwoordigers van de 5 partijen hun voorgestelde hervormingen op de woningmarkt aan. Bij hervorming zou je mogen verwachten dat hierbij het principe van gelijke behandeling als uitgangspunt zou worden genomen. Als inwoners, huurders en eigenaar-bewoners, zou je mogen verwachten dat het bereikte akkoord volgens dit principe zou zijn afgesloten.
Niets is minder waar!Het al jaren gehanteerde verschil op het terrein van wet- en regelgeving alsmede van voorkeursbehandeling wordt gehandhaafd, wordt weer toegepast en het wordt zelfs versterkt.

 
Het bereikte resultaat is tendentieus omdat parlementariërs, Kamerleden, leden van politieke partijen en overige beleidsmakers, in hoge mate profiteren van de fiscale voorrechten of voorkeursbehandeling op dit terrein. Ook is er ongetwijfeld sprake van particularisme bij de besluitvorming om te komen tot het hier boven vermelde akkoord. Het bereikte akkoord op dit terrein is voor wat dit beleid betreft discriminatoir.
De nodige bezuinigingen blijven eigenaar-bewoners bespaart. Veelverdieners, rijken en superrijken blijven onverminderd profiteren van hypotheekrenteaftrek, wat een derving van ca. 14 miljard euro geeft aan belastinginkomsten; aftrek in box 1. Bovendien blijft de hypotheekschuld in box 3 gehandhaafd, ook voor de chalet, tweede woning, recreatiewoning, etc. wat een derving van ca. 3 miljard euro betreft.
Huurders daarentegen die al vele jaren een veel hogere woonlast hebben dan eigenaar-bewoners, worden opnieuw extra belast. Aan de huurmarkt is al vele jaren geen of zeer onvoldoende aandacht besteed.
Er zijn wachtlijsten van vaak meer dan 10 jaar en huurwoningen worden gesloopt of verkocht.

Raad van Europa

De Stichting zal medio 2012 haar rapport inzake deze aan de Raad van Europa zenden met daarbij omschreven de laatste ontwikkelingen op de woningmarkt. Aan de Raad van Europa zal worden verzocht het rapport in behandeling te nemen. Er wordt verzocht om o.a. een verordening uit te laten gaan die op het terrein van volkshuisvesting, gelijke behandeling van huurders en eigenaar-bewoners, dit voor wat betreft wet- en regelgeving, tot gevolg heeft. Hierdoor zal zowel direct- als indirect onderscheid niet meer gemaakt kunnen worden en voorkeursbehandeling van eigenaar-bewoners zal tot het verleden behoren.

Top


Bulletin 6 - 1 mei 2012

Hervorming van de woningmarkt?

Ja, maar dan wel zonder onderscheid en voorkeursbehandeling tussen huurders en eigenaar-bewoners!

Zorg voor huisvesting

Zorg voor huisvesting, koop of huur, behoort de politieke agenda te domineren en behoort een overheidstaak te zijn.

Jl. 26 april

Een aantal politieke partijen – een kleine Kamermeerderheid – besloten in het zogenaamde ‘Kunduz’ akkoord tot het hervormen van onze woningmarkt.

Maar hervormen betekent ook of vooral ...

  • terugdraaien wat verkeerd is gegaan of een verkeerde uitwerking heeft gehad, namelijk verkeerde bevordering van eigen woningbezit en wat een enorme schuldenberg heeft veroorzaakt.
  • woningcorporaties die veel te veel vrijheden hebben gekregen in het doen van riskante en ongeoorloofde speculaties en/of beleggingen en daarvan misbruik hebben gemaakt.

Hervorming betekent ook ...

  • een huis dat je zelf kunt betalen; daarvoor hoef je en moet je niet in aanmerking komen voor subsidie/fiscale regeling (uitzonderingen aan de onderkant van de markt daargelaten);
  • een tweede woning, chalet, etc.?  Zelf betalen! Dit heeft niets met de eerste levensbehoefte wonen van doen en dus geen aftrek in Box3. (Dit is pas scheefwonen)
  • hypotheekrenteaftrek volgens het sociale handvest van de EU. Dit betekent alleen subsidie als je het wonen niet zelf kunt betalen;
  • een woonlastenregeling die voor huurders en eigenaar-bewoners gelijk is. Hypotheekrente en huur als gelijke componenten behandelen. De woonlast (quote wonen + quote energie) in overeenstemming met het Europees gemiddelde (ca. 22% van het besteedbaar inkomen) stellen. Het meerdere aftrekbaar en afgebouwd tot een vastgestelde hoogte van het inkomen/vermogen;
  • zorg voor voldoende en betaalbare huurwoningen. ‘Woningmarkt’ betekent meer dan alleen koopwoningen. “Bevordering van goede woongelegenheid”, zoals dat in artikel 22 van de Grondwet staat, betekent niet dat dit alleen koopwoningen moeten zijn. Starters bevinden zich ook op de huurmarkt;
  • laat de keus voor huur of koop aan hem of haar over die woonruimte zoekt. Geen beleid waarbij alleen de keus tot koop de overhand heeft of de verplichting tot het nemen van schuld.
  • extra belasten van huurders is discriminatoir beleid en maakt onderscheid. Huurders hebben geen keus tot doorstromen door het zeer slechte overheidsbeleid van vele jaren (marktwerking met verkeerd effect). De woonlasten van huurders zijn al jaren veel hoger dan van eigenaar-bewoners, zie WoonOnderzoek Nederland.
  • stop de sloop en verkoop van goede betaalbare sociale huurwoningen;
  • kom met een ‘taskforce’ opdracht voor de bouw van voldoende huurwoningen.

Top


Bulletin 5 - 5 april 2012

Scheefwonen

Als argument hiervoor wordt gebruikt een teveel aan inkomen voor dat betreffende huis of voor die woning. Gemakshalve wordt hier voorbijgegaan aan eigenaar-bewoners.

Kijk nu eens naar hem of haar, een eigenaar-bewoner, met een hoog inkomen en warempel ook nog een hoge subsidie voor wonen door aftrek van hypotheekrente in box 1 en de hypotheekschuld in box 3.

Hij of zij die deze steun niet nodig heeft woont scheef ten opzichte van huurders.

Verkeerde discussies, voortkomende uit al jaren foutief gevoerd beleid! Een beleid waarin ‘de markt’ volledig vrij spel kreeg, de huizenprijzen de pan uit zijn gaan rijzen en huurders in de kou zijn gezet.

  • Het is redelijk en billijk te veronderstellen dat hier sprake is van vooringenomenheid en/of belangenverstrengeling bij uw beleidskeuzes. Direct belang bij continuering van dit gevoerde beleid door maximaal profiteren en particularisme speelt hierbij wellicht een grote rol.

Huishoudinkomen

Heeft de eigenaar-bewoner met dat hoge inkomen, grote vermogen en hoge subsidie door aftrek in box 1 en in box 3 ook een huishoudinkomen? Hij of zij heeft Nederlands hoogste subsidie dus zal daar toch zeker van dat, door de politiek ingevoerde, inkomen sprake zijn? Nee, dat is niet geval! Hier, terwijl er gebruik wordt gemaakt van de grootste subsidiepot, is geen sprake van dat huishoudinkomen. Hier mogen hun kinderen thuiskomen met wat voor inkomen ook en wordt de subsidie niet aangetast!

Dat staat in schril contrast met die huurder die zijn of haar huurtoelage (subsidie) echt nodig heeft om ook nog te kunnen leven! Hier is het huishoudinkomen door de politiek wel ingevoerd.

Hier wordt ook weer bewust een groot onderscheidt gemaakt tussen huurders en eigenaar-bewoners en is er sprake van een enorme voorkeursbehandeling van de eigenaar-bewoner. Feitelijk is er voortdurend sprake van discriminatoir beleid op het terrein van volkshuisvesting.

Zorg voor gelijke behandeling. Ook op het terrein van volkshuisvesting.

Top


Bulletin 4 - 5 maart 2012

Voorstel voor een gelijke woonlasten-regeling voor huurder en eigenaar-bewoner.

Gelijke behandeling van mensen en dan zeker met betrekking tot hun eerste levensbehoefte wonen!
De Stichting pleit voor gelijke behandeling van huurders versus eigenaar-bewoners. Wie zou daar tegen kunnen of mogen zijn? De overheid zou als uitgangspunt onder andere het Europees Sociaal Handvest moeten hanteren, namelijk:
•    het bouwen van huizen naar de behoeften van gezinnen;
•    vermindering van het aantal daklozen;
•    een universele verzekerde toegang tot degelijke en betaalbare woonruimte;
•    gelijke toegang tot sociale huisvesting voor vreemdelingen;
•    de garantie van non-discriminatie in het volkshuisvestingsbeleid.

Het huisvestingsbeleid van de jaren direct na 1945 heeft vooral voor huurders een voortdurende woningnood laten zien of wachtlijsten van vele jaren veroorzaakt. Het overlaten aan ‘de markt’ heeft veroorzaakt dat er in hoofdzaak aandacht was voor koopwoningen. Woonlasten zijn scheefgegroeid. Mede door het gevoerde fiscale beleid is de woonlast voor huurders aanmerkelijk hoger dan voor eigenaar-bewoners.

Huur en hypotheekrente

Huur en hypotheekrente dienen als gelijke componenten te worden behandeld en in aanmerking te komen voor aftrek van de inkomstenbelasting in box 1.

De Stichting pleit voor handhaving van hypotheekrenteaftrek, maar tot een bepaalde hoogte van het inkomen. Hier geldt dan ook, als je het zelf kunt betalen dan moet dat ook. Dat past ook volgens artikel 34, lid 3 van het handvest (‘recht op bijstand voor huisvesting’) in dit beleid.

De hoogte van de woonlast, de woonquote + energiequote, mag ten hoogste ca. 22% van het belastbaar inkomen zijn. Hier geldt het Europees gemiddelde. Deze aftrekmogelijkheid geldt tot een inkomen van ca. € 43.000 per jaar en wordt afgebouwd in stappen tot een inkomen van ca. € 123.000 per jaar.

Bepaling van de woonlast

Voor deze bepaling moeten de kosten m.b.t. wonen als aftrekposten worden gehanteerd. Wij noemen hier o.a. opstalverzekering, WOZ belasting en erfpacht.

Een verdere uitwerking van dit voorstel kunt u vinden/downloaden op http://www.sgbv-web.nl

Top


Bulletin 3 - 15 februari 2012

Vermogens-rendementsheffing

In goed Nederlands spreken we over belasting op spaargeld/vermogen. In ons land blijkt het mogelijk om op allerlei manieren van fiscale ondersteuning te kunnen profiteren. Hoe meer schuld je maakt en hoe rijker je bent, hoe meer fiscaal genot.

De Stichting wil het volgende nadrukkelijk naar voren brengen.

In het Handvest van Grondrechten van de Europese Unie staat in artikel 34 lid 3 onder andere, “Recht op bijstand voor huisvesting”. Dit recht zou naar wij zouden mogen verwachten dan ook slechts voor hen gelden die dit nodig hebben om te kunnen wonen. Naar hen behoort fiscale ondersteuning/bijstand te gaan!

Maar niets is minder waar. Het zijn juist de beter gesitueerden en rijken die genieten van ook deze fiscale ondersteuning.  

Chalet, tweede woning, recreatie woning, ...

Het heeft niets van doen met de behoefte wonen, noch met hetgeen is bedoeld met artikel 34 uit het vorenstaande Handvest van Grondrechten en toch wordt er bijstand of fiscale tegemoetkoming gegeven bij het bezit van de chalet, tweede woning, recreatie woning, etc., waar, of langs welke kust of in welke bosstreek deze ook staat.

Hier vindt geen andere interventie van de overheid plaats dan handhaving van maximale schuld aftrek in box 3 van ons belastingsysteem. Nochtans blijft het mogelijk van deze volledige aftrek te genieten, zelfs in een tijd dat door velen de broekriem moet worden aangehaald en beter betaalden pleiten voor een pas op de plaats door minder bedeelden.

Wat je koopt betaal je zelf

Juist hier in dit geval zou dit moeten gelden en kan dit ook gelden!

Discriminatoir beleid

Er is geen ander of beter woord voor het overheidsbeleid bij deze vorm van fiscale ondersteuning. Een ondersteuning welke door alle belastingbetalers in Nederland moet worden opgebracht! Er is met deze fiscale ondersteuning sprake van direct- en/of indirect onderscheid als ook van voorkeursbehandeling. Discriminatoir beleid dus doordat alle belastingplichtigen betalen en een deel van hen deze fiscale tegemoetkoming ontvangen.

Stop met deze bizarre fiscale tegemoetkoming die een belastingderving geeft van enkele miljarden per jaar.

Top


Bulletin 2 - 6 februari 2012

Beleid

Kunnen wij in ons land nog spreken over een goed beleid inzake volkshuisvesting, dit gezien wat zich allemaal afspeelt rondom wonen of volkshuisvesting? Deze eerste levensbehoefte wordt al gedurende lange tijd op een zijspoor gezet, hoewel het belang van goede en juiste volkshuisvesting zo belangrijk is. Nu is er geen sprake meer van alleen een zijspoor maar ook van voortdurend discriminatoir beleid in deze.

Het CPB rapport uit 2010, “Hervorming van het Nederlandse woonbeleid’ beschrijft de bezwaren tegen het gevoerde beleid overduidelijk. Onder andere is in dit rapport te lezen of het niet beter is met minder ingrijpende interventies te komen door de overheid! Kijk dan naar het volgende hier omschreven, over interventie gesproken.

Inkomensafhankelijke huurverhoging

Kijken we naar de nieuwe, voorgestelde, wetgeving betreffende inkomensafhankelijke huurverhoging, dan bevestigt deze het onderscheid dat wordt gemaakt. Het bevestigt de voorkeursbehandeling van eigenaar-bewoners ten opzichte van huurders. Bovendien zijn de woonlasten – woonquote + energiequote – voor huurders al jarenlang aanmerkelijk veel hoger dan voor eigenaar-bewoners. Scheefwonen. De discussie over scheefwonen, en buitensporige lastenverhoging (extra verhoging van huren), is een incorrecte discussie. Juist eigenaar-bewoners, met hun fiscale ondersteuning(en), wonen scheef, in vergelijking met huurders. Deze door de overheid gevoerde discussie en voorgesteld beleid, creëert direct en indirect onderscheid alsmede voorkeursbehandeling en verdere tweedeling in de maatschappij.

Huurmarkt

De huurmarkt, waarvoor jarenlang geen of veel te weinig is geïnvesteerd door de overheid, is een enorm achtergestelde in vergelijking met de koopmarkt. Enorme tekorten aan huurwoningen en daarmee jarenlange wachtlijsten zijn een feit. Verplicht mensen niet tot het moeten aangaan van een schuldenlast, lees hypotheek.

Keuze in wonen

Een markt waarin voldoende keus is uit koop- en huurwoningen, reguleert vanzelf en er behoeven geen zeer discutabele regels te worden bedacht als in MG 2012-01 (handleiding inkomensafhankelijke huur) is omschreven.

Stop met sloop en verkoop

Stop met de sloop en verkoop van huurwoningen. De markt waar wachtlijsten zijn van vele jaren! Leg de inkomensgrens voor de sociale huurwoningen hoger op 43.000 euro. Dat past ook beter bij de inkomensontwikkelingen van de afgelopen jaren. Ook dat biedt woningzoekenden meer en betere keuzes.

Werkgelegenheid

Stimuleer de woningmarkt – werkgelegenheid - door grote Taskforce projecten voor de huurmarkt en maak daarmee wonen ook fiscaal gezonder. Gezonder door geen schulden te hoeven maken en keuze te hebben. Richt u op wonen en laat ‘de markt’ volgen in plaats van de dienst uit te maken.

Top


Bulletin 1 - 22 januari 2012

Wij worden als samenleving in Nederland door het gevoerde beleid een richting in gedwongen die velen van ons niet wensen. Een richting waarbij bevordering van eigenwoningbezit de enige keus blijkt te zijn en dus geen keus. We zien de enorme problemen op fiscaal terrein die dit beleid heeft veroorzaakt. We zien nu ook de gevolgen bij een economische teruggang voor die bewoners waarvan de overgrote meerderheid geen enkel bezit heeft maar slechts schuld. We zien nu ook de schrikreacties van de politieke leiders met allerlei noodmaatregelen. Maatregelen die vooral de huurmarkt nog meer treffen.

Velen van ons wensen geen schuld te hoeven maken door slechts koopwoningen als woongelegenheid te kunnen hebben. We zien vanaf de naoorlogse jaren de achteruitgang van de huurmarkt en slechts het belang van ‘de markt’ groeien. Liberalisering lijkt ook hier het toverwoord te kunnen zijn en we zien juist om ons heen de problemen die dit veroorzaakt voor de samenleving. Bij weinig aanbod juist een heel verkeerd instrument om te hanteren!

Met elkaar gemaakte afspraken blijken ook vaak niet overeen te komen met wat zich in de praktijk afspeelt. De weg terug nemen en een andere richting kiezen is niet verkeerd. Vaak kom je juist bij een beter punt of het juiste punt uit.

Stop met de sloop en verkoop van huurwoningen. De markt waar wachtlijsten zijn van vele jaren! Leg de inkomensgrens voor de sociale huurwoningen hoger op 43.000 euro. Dat past ook beter bij de inkomensontwikkelingen van de afgelopen jaren. Ook dat biedt woningzoekenden meer en betere keuzes.

Stimuleer de woningmarkt – werkgelegenheid - door grote Task-force projecten voor de huurmarkt en maak daarmee wonen ook fiscaal gezonder. Gezonder door geen schulden te hoeven maken en keuze te hebben.
Richt u op wonen en laat de markt u moeten volgen in plaats van de dienst uit te maken.

  • Kijk naar de enorme verschillen die zijn gemaakt door het gevoerde beleid op dit terrein van volkshuisvesting.
  • Kom tot gelijke behandeling van huurders en eigenaar-bewoners.
  • Kom tot een woonlastenregeling waarbij huur en hypotheekrente als gelijke componenten worden behandeld.
  • Kijk naar voorstellen die de Stichting ook op dit terrein heeft gedaan. Het rapport van jl. 5 januari kent die aanbeveling(en).

Top

Resolutie Europees Parlement

 

Het Europees Parlement gaf op 30-04-2013 een rapport uit over sociale huisvesting/huur met nummer A7-0155/2013.[1]               

Jl. juni 2013 nam het Europese Parlement een resolutie aan m.b.t. sociale huisvesting en riep op tot:

1.       forse investeringen in sociale huisvesting;

2.       herzien van de door de Nederlandse Overheid vastgestelde inkomensgrens van 34.229 euro.

 

Oproep tot neutraliteit

Punt 55 uit het rapport. “Roept de lidstaten op een huisvestingsbeleid te voeren dat gebaseerd is op het beginsel van neutraliteit tussen koopwoningen, particulieren huurwoningen en sociale huurwoningen, met inachtneming van diversiteit van plaatselijke situaties”.

 

ü  Dit punt is afgewezen en niet overgenomen in de resolutie, hetgeen in feite betekent dat de oproep tot gelijke behandeling in deze is afgewezen. Dit bevestigd eens temeer dat de oproep van onze Stichting (SGBV) tot gelijke behandeling en het ingediende verzoek van onze Stichting  daartoe bij de Raad van Europa, gegrond is.

 

De resolutie      

De resolutie van 11 juni 2013, voortvloeisel uit het hiervoor vermelde rapport, pleit voor enerzijds investeringen in de betaalbare huursector, zodat er weer een balans kan komen in de oververhitte vastgoedmarkten en het risico op vastgoedbubbels afneemt.

In heel Europa zijn grote woningtekorten, met name in de betaalbare huursector.

Het Parlement roept de lidstaten op om investeringen en deze betaalbare huisvesting een prominente plek te geven in nationale hervormingsplannen.

Ook waarschuwt het Europees Parlement voor de verdere uitverkoop van de sociale woningvoorraad.

Anderzijds pleit zij voor aanpassing van de inkomensgrens, omdat veel huurders tussen wal en schip komen door deze starre inkomensgrens.

 

Reactie van de minister voor Wonen en Rijksdienst

Naar aanleiding van de hiervoor vermelde resolutie, zijn op 13 juni 2013 hierover inhoudelijke vragen aan de minister gesteld, document 2013Z12055.[2]

Gezien de inhoud van de beantwoording, negeert de minister de grote problemen die in de praktijk bestaan en welke door de overheid zijn gecreëerd door langdurig foutief beleid in deze.

De Internationale huurdersvereniging IUT schrijft[3]

De Europese wetgeving over mededinging wordt gebruikt door partijen die alleen op winst uit zijn.

Zij verhinderen investeringen in de sociale huursector.

Daardoor ontstaat een kunstmatige woning schaarste die een prijsopdrijvend effect heeft in de commerciële sector. Er moet een herziening komen van restrictieve maatregelen die de toegang tot de sociale sector beperkt tot de allerarmsten. Betaalbare huisvesting die voor een breed publiek toegankelijk is en zorgt voor een sociale mix in onze wijken, is de beste manier om een inclusieve samenleving te bereiken.

Hervorming van de woningmarkt

De huidige, in 2012 ingezette, ‘hervorming’ door de Nederlandse Regering is misschien wel een  hervorming maar is vooral discriminatoir beleid door het exorbitant verhogen van huren. Huisuitzettingen nemen zeer toe en wonen, een eerste levensbehoefte, is/wordt voor deze groep onbetaalbaar.

 

Het door de Nederlandse Overheid gevoerde beleid gaat lijnrecht in tegen hetgeen het Europees Parlement in haar rapport schrijft, de door het Europees Parlement aangenomen resolutie en de wijze waarop de IUT de niet mis te verstane problematiek verwoord.

 

Verzoekt de Kamer

1.       Goede notie te nemen van de genoemde stukken m.b.t. de huursector;

2.       Dit alles af te zetten tegen de al jarenlang erbarmelijke, uitgesproken imperfecte huurmarkt;

3.       Om de zeer noodzakelijke herziening van de inkomensgrens.

 

Stelt een eerlijke woonlastenregeling voor op basis van neutraliteit

Invoering van een woonlastenregeling die inhoudelijk hetzelfde is voor eigenaar-bewoners als voor huurders en waarbij hypotheekrente en huur als gelijke componenten worden behandeld.

Stel de grens voor maximale woonlast op 23% van het besteedbare inkomen (Europees gemiddelde).

Laat het meerdere boven 23% aftrekbaar maken in box 1 van de inkomstenbelasting en bouw dit af in 5 stappen tot aan de vast te stellen maximale grens. Voor de eerste stap is een inkomensgrens van 43.000 euro redelijk. Er valt te denken aan een maximale stap bij 150.000 euro, waarna het wonen volledig zelf betaald kan/dient te worden.

 

Schaf met deze woonlastenregeling de subsidie hypotheekrenteaftrek en huurtoelage af.

De eerste levensbehoefte wonen is daarmee socialer geregeld dan met de huidige wet- en regelgeving voor volkshuisvesting/huurders en sluit goed aan bij de gedachtegang van het Europees Parlement en de IUT.

 

Resultaat van een woonlastenregeling

Dit resultaat is:

1.       een daadwerkelijke hervorming met vernieuwing en verbetering;

2.       een noodzakelijke structurele bezuiniging die het noodzakelijke, extra, bedrag voor 2014 direct oplevert;

3.       een ook volgens het Sociaal Handvest gewenst resultaat. (alleen steun voor hen die dit nodig hebben om te kunnen wonen);

4.       De regeling voldoet aan het neutraliteitsbeginsel.





Cookies helpen ons onze services te leveren. Door onze services te gebruiken, geeft u aan akkoord te gaan met ons gebruik van cookies. OK