Overzicht

Einde sociale huisvesting in zicht? (Bulletin nr. 13) - 25 maart 2014
Woonakkoord benadeelt huurders eenzijdig (Bulletin nr. 13) - 12 maart 2013
Publicatie Rapport Gelijke Behandeling Volkshuisvesting - 5 januari 2012


Einde sociale huisvesting in zicht?

  • Nieuwe volkshuisvestingswetgeving leidt tot armoede en uitsluiting
  • Belastingstelsel discrimineert huurders
  • Minister Blok negeert resolutie Europees parlement

Nieuwe wetgeving leidt tot uitbreiding van de grote afbraak van sociale volkshuisvesting, toename van armoede onder huurders, een grotere kloof tussen arm en rijk en verdere ruimtelijke segregatie.

Het gaat om de volgende vier wetten gezamenlijk:

De Wet Inkomensafhankelijke Huurverhoging

De term ‘scheefwonen’ is ingevoerd om bepaalde huurders van ‘sociale’ huurwoningen te classificeren die een te hoog inkomen zouden hebben. Huurders worden door extreme huurverhogingen gedwongen om elders een woning te huren of te kopen. De tot dan betaalbare huurwoning wordt na vrijkomen meestal meteen aan de sociale huursector onttrokken en verkocht of verhuurd in de vrije of geliberaliseerde sector (mede dankzij de Verhuurderheffing). De nieuwe bewoner van deze wooneenheid met een jaarlijks bruto inkomen van € 34.229 of hoger wordt niet als scheefwoner, scheefkoper of scheefhuurder betiteld!  € 34.229 is de grens om voor een sociale huurwoning met een huur tot € 699,48 per maand in aanmerking te kunnen komen (2014). Met de term ‘scheefwonen’ wordt het aantal ‘sociale’ huurwoningen verder ingeperkt. Gemeenten gaan uit van de inkomens van de inwoners. Aan de hand hiervan wordt het benodigde aantal ‘sociale’ huurwoningen bepaald en overgegaan tot verkoop of sloop van de resterende ‘sociale’ woningvoorraad.

De Verhuurderheffing

De Verhuurderheffing is een eenzijdige belastingheffing om de tekorten in de staatskas te dichten. Woningcorporaties dragen alleen belasting af voor wooneenheden waarvan de huurders in aanmerking kunnen komen voor huurtoeslag (sociale huurwoningen met een huur tot € 699,48 per maand) met uitzondering van studentenwoningen. Alle huurders betalen mee aan de belastingheffing door huurverhogingen van 4% tot 6,5% (2014); dus ook de huurders in de vrije sector-huurwoning en bewoners van studentenwoningen! Aangezien bij hogere huren de huurtoeslag lager wordt, zal zowel de armoede als het aantal huisuitzettingen onder huurders toenemen.

Woningcorporaties zullen proberen het aantal wooneenheden, waarvoor de Verhuurderheffing afgedragen moet worden te minimaliseren: deze zijn namelijk verliesgevend.

Decentralisatiewetgeving

Decentralisatiewetgeving maakt gemeenten straks verantwoordelijk voor het volkshuisvestingsbeleid; ze krijgen hiervoor echter onvoldoende geld uitgekeerd. Gemeenten zijn straks al snel geneigd om het aantal woningen voor minder kapitaalkrachtigen zo veel mogelijk te  beperken. Als een huurder uit een huurwoning wordt gezet omdat de huur niet meer op te brengen is, wordt het vinden van een andere (betaalbare) huurwoning een onmogelijke opgave.

De uitgebreide Rotterdamwet

De uitgebreide Rotterdamwet stelt een gemeente zelfs in staat om wijken uitsluitend te reserveren voor de hogere inkomensgroepen (gentrificatie). Met als gevolg dat een gemeentebestuur niet meer verplicht is om aan huurders met een inkomen op bijstandsniveau, uitkeringsgerechtigden en chronisch zieken een woonvergunning te verlenen om een woning naar wens te betrekken.

Steeds meer huisuitzettingen

Uit cijfers van Aedes (de koepel van woningcorporaties) blijkt dat het aantal huisuitzettingen vorig jaar is toegenomen tot 6.980 en in negen van de tien gevallen blijkt een huurschuld de reden voor het ontruimen van de woning.

Nederlandse regering negeert resolutie Europees Parlement

Het Europees Parlement bracht op 30 april 2013 een rapport uit waarin de Nederlandse regering werd opgeroepen om de sociale huisvesting te beschermen. Op 11 juni 2013 riep het parlement de Nederlandse overheid op om de inkomensgrens van € 34.229,- te herzien. Minister Blok (VVD) van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties negeerde deze resolutie echter.

Ondoorzichtig belastingstelsel discrimineert huurders

De economische crisis zal ongetwijfeld gevolgen hebben voor de koopkracht van velen. Maar volgens de Stichting Gelijke Behandeling Volkshuisvesting is er méér aan de hand; de stichting constateert dat er sprake is van discriminatoir overheidsbeleid op de woningmarkt waarbij het volkshuisvestingbeleid volledig verweven is met een ondoorzichtig belastingstelsel. Indien de politiek dit overheidsbeleid ongewijzigd laat, zullen in de komende jaren steeds meer huurders door armoede getroffen worden.

Top


Publicatie rapport Gelijke Behandeling Volkshuisvesting

SGBV - Rapport Gelijke Behandeling Volkshuisvesting - Voorpagina

Amstelveen, 5 januari 2012

De Stichting Gelijke Behandeling Volkshuisvesting heeft in 2011 gewerkt aan een rapport over de verschillen die door de Overheid worden gemaakt, dit tussen huurders en eigenaar-bewoners. Verschillen, die direct- en indirect onderscheid veroorzaken en de eigenaar-bewoners een voorkeursbehandeling geven.

SGBV - Rapport Gelijke Behandeling Volkshuisvesting - Tweede pagina

Het gaat niet alleen over de hypotheek of de huur, maar ook over de dingen die daarmee verband houden, zoals regelgeving, subsidies, etc. De Stichting heeft al deze verschillende aspecten in kaart gebracht en omschreven. Volkshuisvesting. Het woord bestaat nog maar de betekenis ervan is niets of weinig meer. Het moet weer op de kaart gezet worden en er moet anders met ‘de markt’ omgegaan worden. Volkshuisvesting moet weer de dienst uitmaken en ‘de markt’ moet uitvoeren of volgen. Ook moeten Wet- en regelgeving, alsmede fiscale regelingen, voor zowel huurders als eigenaar-bewoners gelijk worden.

De Stichting pleit voor een woonlastenregeling voor huurders en eigenaar-bewoners, waarbij huur en hypotheekrenteaftrek als gelijke componenten worden behandeld. Deze woonlastenregeling wordt afgebouwd naarmate het inkomen stijgt. Huidige subsidieregelingen vervallen daarmee. Bij dit alles heeft alleen Wonen de volle aandacht, wat geldt voor iedere inwoner van Nederland.

In het rapport zijn al deze zaken terug te vinden; het is samengevat en er zijn aanbevelingen gedaan. Het wordt, na vertaling in het Engels, via de Raad van Europa binnen de EU ter behandeling aangeboden.


Top



Cookies helpen ons onze services te leveren. Door onze services te gebruiken, geeft u aan akkoord te gaan met ons gebruik van cookies. OK